KRZYSZTOF CIUPA

urodzony w 1990 roku w Ostrołęce.

Wykształcenie:
2005-2010 - Liceum Plastyczne im. Wojciecha Kossaka w Łomży, profil: grafika warsztatowa
2010-2011 - Policealna Szkoła Plastyczna w Gdyni, profil: metaloplastyka
2011-2016 - Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku, kierunek: rzeźba

Jako główny budulec rzeźbiarski służą mi deski, pozyskiwane najczęściej z drewnianych palet, wszechobecnego dziś materiału stosowanego niemal w każdej dziedzinie przemysłu. Łącząc i wycinając określone figury składam je w konkretną bryłę uzyskując jednocześnie spójną formę rzeźbiarską. Podstawą dla mojej rzeźby jest projekt odlany w gipsie. Dzięki szczegółowym wyliczeniom i starannemu wymierzeniu kątów każdej płaszczyzny, jestem w stanie bardzo dokładnie odwzorować całą formę.

Inspiracje do moich prac czerpie z wielu źródeł. Do wykorzystania drewnianych desek jako głównego budulca moich rzeźb pociągnęła mnie między innymi obserwacja wiejskiej architektury, którą stanowią stare, często rozpadające się już drewniane domy, stodoły, zabudowy obór, itd. Kolejnym źródłem moich inspiracji są relacje między ludźmi, którym przyglądam się z punktu widzenia zwykłego obserwatora życia codziennego. Tę wartość staram się jedynie zaznaczać w moich pracach aby pozostać w sferze dającej pole do szerokiej interpretacji dla widza.

Zgeometryzowaną bryłę rzeźb buduję w oprarciu o obserwację wielu dzieł różnych artystów. Szczególną moją uwagę przyciągają rzeźby Xawerego Dunikowskiego, Zbigniewa Pronaszki czy też Mela Kendricka. Obserwuję także dokonania artystów pracujących w tym samym materiale co ja, czyli między innymi Thomasa Dambo, Arne Quinze’a oraz Henrique Oliveira. Wszystkie moje formy są budowane od wewnątrz co sprowokowało mnie do pozostawienia wejścia do każdej z nich. Stosując to rozwiązanie w połączeniu ze wspomnianym wcześniej materiałem rzeźbiarskim, pragnę aby osoba wchodząca w interakcję z moją rzeźbą mogła skojarzyć ją z ‘koniem trojańskim’. Staje się to istotnym aspektem dla formy na jaką się zdecydowałem.